Theatermaker

Luc de Groen

De tuinders scheurkalender 2: de rat race

Er is iets vreselijks gebeurt. Iets wat ik nooit voor mogelijk had gehouden. Een paar maanden geleden schreef ik al een blog over de scheurkalender van mijn ouders. Over de zaaddodende saaiheid waarmee de kalender doodsheid en desinteresse bij alle lezers aanwakkert. Ik voel me nog steeds iedere keer dat ik bij mijn ouders op het toilet zit direct geschoffeerd door de toon en de inhoud die die kalender verkondigd. Maar zoals ik ook schreef, misschien is juist die oneindig vermoeiende traagheid wel iets wat ik nodig heb, iets wat mij dwingt om mij met andere zaken bezig te houden dan mijn eigen groei. Continue reading

ITS opstand

Deze blog is geschreven als ‘wake-up-call’ voor het ITS festival, een radio programma waar sprekers van verschillende achtergronden worden uitgenodigd een tekst te schrijven over iets wat hun bezig houd in het theater.

Do not go gentle into that goodnight. Rage, rage against the dying of the light’ Dylan Thomas, Do not go gentle into that goodnight

Ontwaak, verworpenen der aarde! Ontwaak en kom in opstand! Zie dan toch hoe de wereld in de fik staat, en dat jij nodig bent om haar te blussen. Trek de straten, de theaters, de pleinen en de foyers in en verwerp! Verwerp wat niet meer van deze tijd is, verwerp alles wat ons gevangen houd, verwerp alles wat de wereld niet mooier, maar juist grauwer maakt. Ook al is de schade miniem, verwerp alles wat niet mee maar tegen werkt! Continue reading

De corsage

Vandaag, op een zaterdag ochtend die verrassend koud is voor hoe zonnig het vanuit binnen lijkt, is mijn lievelingsding mij overkomen! Ik had voor een verkleedfeestje voor de avond 3 corsages nodig. Normaal als ik corsages nodig heb ben ik daar al een week van tevoren achteraan gegaan en hoef ik ze op de dag zelf alleen nog maar op te halen. Maar deze week was ontzettend druk, waardoor de corsages tot een taakje van de zaterdag ochtend kwamen te vervallen. Normaal ga ik ook altijd naar dezelfde bloemist voor de corsages, maar vanochtend had ik geen zin om dat hele rot eind te fietsen. Continue reading

De tuinders scheurkalender

Ik probeer groots en meeslepend te leven; nachten door te werken aan essays, hevig te denken en te praten over alle problemen die onze wereld met de dood bedreigen en dagen lang door te feesten. Ik probeer mezelf tot zoveel mogelijk te verhouden en met zoveel mogelijk in contact te komen en te blijven. Ik probeer mezelf uitputtend uit te dagen om nog meer te leren, nog harder te feesten en vooral om te blijven groeien.

Grappig genoeg lijkt deze wens op steeds maar meer en vooral steeds maar weer groeien op precies datgene waarvan ik, als goed geaarde linkse jongen, vind dat het onze samenleving ontwricht: het neoliberalisme! Continue reading

Oorlog

Als je vrede wilt, bereid je dan voor op oorlog – Romeins spreekwoord

Sinds de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo lijkt het duidelijker dan ooit: wij (het vrije westen, met die prachtige verworvenheden) zijn in oorlog. Er is een kwaad op de wereld dat onze prachtige samenleving bedreigt te vernietigen. Een kwaad dat onvrijheid predikt, dat al onze verworvenheden wil afnemen en die allen die niet geloven zoals zij zal onthoofden.
Continue reading

Opstand

”Do not go gentle into that goodnight,
Rage, rage against the dying of the light” Dylan Thomas – Do not go gentle into that goodnight

Ik weet niet of het is opgevallen, maar op de Universiteit van Amsterdam (UvA) woed de afgelopen weken een brand. Het gaat in een notendop hierom: de faculteit moet bezuinigen (want er is een financieel tekort) en heeft daarvoor bepaalde hervormingsplannen aangekondigd. Deze hervormingsplannen bestaan er vooral uit het bachelor onderwijs te verbreden en het master onderwijs te verminderen (de UvA heeft momenteel 63 masteropleidingen, met relatief weinig studenten per opleiding). Bij de aankondigingen van deze plannen is er een bom ontploft; de studenten, de docenten, de medezeggenschapsorganen, iedereen schreeuwde moord en brand. Godzijdank. Continue reading

Liefhebber

“Ik voel zo gauw, Zo veel ook. Dingen die er helemaal niet zijn. Maar ben ik in het theater: niets voel ik. Er is ook niets! Kunst. Kut!”   Gerardjan Rijnders – Liefhebber. Pagina 19.

Ik las laatst met een groepje studenten de tekst Liefhebber van Gerardjan Rijnders. Het is een van mijn lievelingstheaterteksten. Niet in de laatste plaats omdat ik er een kritiek in lees. Een kritiek op het theater. In de voorstelling zelf wordt aan deze kritiek een sterke tegenklank gegeven (terwijl Gerardjan Rijnders hem misschien wel veel minder streng of stellig bedoelde dan ik hem lees), maar toch zou ik heel graag de kritiek willen bespreken. Omdat het voor mij nog steeds een van de meest onoplosbare problemen lijkt waar het theater mee te kampen heeft. Omdat ik helemaal niet weet of Gerardjan Rijnders dit nou echt als de kritiek zag en ik ook niet weet of het überhaupt bedoeld was om serieus genomen te worden, wil ik de kritiek graag als mijn eigen presenteren. Maar weet dat ik het gelezen heb in Liefhebber.

Continue reading

Feminisme en kunst

Ik ben een feminist. Dat wil zeggen, ik geloof dat zowel mannen als vrouwen gebaat zouden zijn bij een meer evenwichtige wereld. Een wereld waarin we niet meer geloven dat mannen gewelddadige beesten zijn en vrouwen onschuldige slachtoffers.

Continue reading