Theatermaker

Het Fort

“Sterk neergezet door Rohani de Pont en Annet de Ruiter”

Cecile Vermaas, studente Nederlands

“Wat heeft deze vrouw met haar kinderen gedaan?” staat te lezen op de flyer van de voorstelling ‘Het Fort’ van theatergroep ‘Het volgende Station’. Clue verraden, want het logische antwoord op de vraag is natuurlijk dat zij hen vermoord heeft. Mogelijk bruut. Niets blijkt echter minder waar: nadat het publiek nog een tijd misleid is geweest door deze vraag komt de schokkende conclusie – ze heeft nooit kinderen gehad.

Het Fort. Daar is het veilig. Dáar is nog nooit iets gebeurt. Als toeschouwer zijn we geneigd dit te geloven omdat het toneel volledig bedekt is met matrassen. Zachte, witte matrassen met hier en daar een verdwaalde teddybeer doen ons geloven dat het daar op zijn minst heel comfortabel is. Hoofdpersonage Madelon gelooft er in elk geval heilig in – net zo rotsvast overtuigd als van het feit dat ze een tweeling heeft gehad waar ze jaren goed voor gezorgd heeft.

Plotseling komt haar tegenspeelster onder een laken uit gesprongen. Een oude vriendin, die Madelon komt bijstaan nu ze zo alleen is. Ze is een troost voor de kinderloze moeder en ze wiegt haar in slaap. In dialogen tussen de twee vrouwen – die overigens grote nachtjaponnen dragen – komen we er stukje bij beetje achter wat er is gebeurd met Madelon. Ze vertelt over de beddenzaak van haar ouders: het fort aan het einde van de wereld. Ze vertelt over haar kinderen, en hoe ze hen van alles over de wetenschap leerde en deed alsof ze dat zelf verzonnen had. Als haar kinderen erachter zouden komen dat er nog andere mensen bestonden – dat zou niet goed zijn.

Terwijl de plagende, gemene vriendin op een wit laken kindertekeningen schildert met rode verf, komen we erachter wat er eigenlijk gebeurt is. Althans, dat denken we. Madelon – ook wel Medea genoemd door haar vriendin – heeft haar eigen kinderen vermoord met haar blote handen. We suspected as much.

Matrassen vallen om, er wordt soldaatje gespeeld en geschreeuwd. Uit het niets wordt de echte waarheid onthuld en dan houdt de waanzin op. ‘Je hebt helemaal geen kinderen!’ schreeuwt de vriendin en ze verdwijnt onder een laken. Madelon blijft achter met de waarheid die voor het publiek over de speakers nog uitgelegd wordt. “Je eicellen worden zo snel oud – je bent nu al onvruchtbaar”. De ware tragiek is onthuld.

Luc de groen, regisseur van ‘Het Fort’, zegt inspiratie voor het verhaal ontleend te hebben aan de busramp van afgelopen zomer, waar veel kinderen bij om het leven kwamen. “Ik vroeg me af hoe je je als ouder zou voelen, wanneer je kind zo bij je weggenomen zou worden.” Hoofdfiguur Madelon weent dat ze zonder kinderen niks achter zal laten op de wereld wanneer ze zal sterven. De Groen heeft geprobeerd om de getraumatiseerde vrouw een kinderlijk karakter te geven, met af en toe schokkende bewustwordingen.

‘Het Fort’ – sterk neergezet door Rohani de Pont en Annet de Ruiter – is de tweede voorstelling van theatergroep ‘Het volgende Station’. Deze theatergroep is opgericht door twintigers met de ambitie hun plekje in de theaterwereld te gaan veroveren. Deze inspirerende voorstelling is er alvast een voorbode van.

Concept, tekst en regie:

Luc de Groen

Spel:

Rohani de Pont

Annet de Ruiter

Gastrol:

Joris van Lienen

Dramaturgie:

Sophie van Os

Fotografie, decor, lichtontwerp en techniek:

Sanne Rosbag

Publiciteit:

Afra van der Markt

Productie:

Rohani de Pont